پیامک:5000141568

سالروز اختراع ترانزیستور

  • سه شنبه, 02 دی 1393

امروز -۲۳ دسامبر- به قولی مصادف است با سالروز اختراع ترانزیستور در سال ۱۹۴۷٫

در واقع، همان نقشی را که اختراع ماشین بخار در بروز انقلاب صنعتی در قرون ۱۸ و ۱۹ ایفا کرد، اختراع‌ ترانزیستور در انقلاب اطلاعاتی دهه‌های آخر قرن بیستم ایفا کرد. تقریباً تمام وسایلی که در ذخیره‌سازی، انتقال، نمایش و یا پردازش اطلاعات نقش دارند در داخل خود تراشه‌هایی از سیلیکون دارند که پر از مدارهای الکتریکی‌ است.

 این تراشه‌ها هر یک هزاران یا شاید میلیون‌ها ترانزیستور را در خود جای می‌دهند. گرچه توضیح دقیق نحوۀ عملکرد ترانزیستور، شاید قدری  پیچیده است، ولی کاربرد آن بسیار ساده است. بدین‌‌‌‌‌ترتیب که این وسیله به یک ولتاژ الکتریکی‌ کوچک، این توانایی را می‌دهد که یک جریان الکتریکی‌ را کنترل کند. در کامپیوتر، ترانزیستورها به عنوان کلیدهای‌ کوچک و سریع قطع و وصل به کار می‌روند. در زبان باینری‌ یا دوتایی (صفر و یک) که در دستگاه‌های دیجیتالی کاربرد دارد، این حالت‌های قطع و وصل به صفر و یک ترجمه‌ می‌شوند که خود نشانگر انواع اطلاعات، از حروف یک متن‌ گرفته تا نت‌های موسیقی و رنگ‌های یک تصویر هستند. این‌ توانایی که امکان می‌دهد انواع و اقسام اطلاعات به صورت‌ چنین کدهای عددی خلاصه شوند، زمینۀ توسعۀ فناوری‌ اطلاعات را فراهم ساخته است.

از یک منظر، ترانزیستور همان کاری را انجام می‌دهد که‌ قبلاً لامپ‌های خلاء انجام می‌دادند. لامپ‌های خلأ که‌ دیگر تقریباً کاربردی ندارند نیز می‌توانند با به کارگیری‌ یک ولتاژ کوچک ورودی، یک جریان الکتریکی عبوری را کنترل کنند و همچنین می‌توانند سیگنال‌های الکتریکی را تبدیل به زبان صفر و یک کنند. با این همه اگر ترانزیستور کشف نمی‌شد تا جایگزین لامپ‌های پرحجم و غیر قابل‌ اعتماد خلأ شود، بی‌تردید انقلاب کامپیوتر به نقطه‌ای که‌ امروز رسیده نمی‌رسید.

در نخستین کامپیوترهایی که برای‌ کاربردهای عمومی ساخته شدند چیزی حدود ۱۹۰۰۰ لامپ خلأ به کار رفته بود و این کامپیوترها ۳۰ تن وزن‌ داشتند. برای مثال، در سال ۱۹۴۶ کامپیوترهایی به نام انیاک ‌ (ENIAC) به بازار عرضه شدند که به مقدار زیادی انرژی‌ برق برای کار نیاز داشتند و لامپ‌های آن‌ها هم پی‌درپی‌ خراب می‌شد و یا می‌سوخت؛ تا اینکه ترانزیستور، در سال‌ ۱۹۴۸، در آزمایشگاه شرکت بل، توسط یک گروه سه نفره از فیزیکدانان به نام‌های جان باردین‌ (John Bardeen)، والتر براتین‌ (Walter Brattain) و ویلیام شاکلی‌ (Shockley William) ساخته شد.

در ابتدا به‌ نظر نمی‌رسید که یکی‌ از کاربردهای عمدۀ این وسیلۀ کوچک در کامپیوترها باشد. اصولاً وقتی کامپیوترها در فاصلۀ سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ میلادی ساخته شدند کمتر دانشمندی می‌توانست‌ در آن‌ها چنان استعدادی را ببیند که در فاصلۀ چند دهه‌ بتوانند تمام جنبه‌های زندگی انسان را فتح کنند. قبل از گسترش فناوری دیجیتال، ترانزیستورها به عنوان یک جزء اصلی و مهم برای بهبود کیفیت کار سیستم‌های رادیویی‌ و صوتی موجود به کار می‌رفتند. اما وقتی که ترانزیستور در کامپیوتر مورد استفاده قرار گرفت، جایگاه خود را در عرصۀ تکنولوژی نوین به عنوان یک عنصر مهم پیدا کرد.

ترانزیستورها را می‌توان به تعداد میلیونی بر روی قطعات‌ سیلیکون به صورت انبوه تولید کرد. شاید بتوان گفت که‌ این ویژگی ترانزیستور که می‌تواند به صورت مجتمع‌ (complex) بر روی تراشه‌های سیلیکون قرار گیرد، عامل‌ اصلی توسعۀ فناوری اطلاعات باشد.

امروزه این تراشه‌ها نه‌‌‌‌‌تنها در کامپیوترها بلکه در دستگاه‌هایی نظیر دوربین‌ها، گوشی‌های تلفن همراه، ماشین‌های فتوکپی، هواپیماها، اتومبیل‌های مدرن و… کاربرد دارند. بدون ترانزیستور نه‌ اینترنت وجود داشت و نه سفرهای فضایی؛ ترانزیستورها در قلب فناوری‌های جدید نفوذ کرده‌اند.

 

 

 

خواندن 1338 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در الکترونیک و مخابرات
خواندن کد مقاله: 374

نظر درباره ی این مطلب

برای نظر دادن درباره ی این مطلب لطفا عضو سایت شوید

<<عضویت در سایت کمتر از یک دقیقه زمان خواهد برد>>

2434665
بازدید امروز
بازدید دیروز
بازدید هفته جاری
بازدید کل صفحات
117
573
690
2434665

حالت های رنگی